Geboortejaar: 1990
Beroep:
- Eigenaar van RGBdog
- Docent aan ArtEZ University of the Arts, Arnhem
- Masterstudent aan de Nederlandse Filmacademie, Amsterdam
Woonplaats: Den Haag
Ook Wing Chun zie ik als een kans om te leren, om nieuwe vaardigheden eigen te maken en te integreren in mijn manier van leven. Mijn beroep is vooral zittend en ik merkte steeds vaker dat ik zo in mijn hoofd zat dat ik mijn lichaam vergat. Ik kreeg overal pijntjes en wilde daar graag wat aan doen. Omdat ik in het verleden Taekwondo had gedaan, ging ik op zoek naar iets nieuws in die richting. Ik kwam tijdens mijn zoektocht eerst uit bij MMA, maar de beelden die ik zag voelden niet als iets wat bij mij paste. Ik wilde niet zozeer alleen vechten, ik wilde vooral een discipline leren om mijn lichaam sterker te maken en beter te leren beheersen. Bovendien wilde ik op een plek sporten waar ik onderdeel ben van een community en waar ik me kan ontwikkelen in een veilige omgeving. Zo kwam ik bij WuDae terecht. Ik gaf me op voor een proefles en merkte direct dat hier de fijne sfeer heerst die ik zocht. Dit is een plek waar mensen zich op hun gemak kunnen voelen en dat komt vooral door de manier waarop de leraren lesgeven. Ze zijn geduldig en behulpzaam, en dat maakt hen hele prettige en goede leraren.
Fluïde blijven
Als ik mijzelf zou moeten omschrijven zou ik zeggen dat ik fluïde ben. Ik sta niet vast maar blijf bewegen. Ik blijf leren en ontdekken. Dat is ook iets wat ik met mijn training bij WuDae probeer te versterken. Door meer uit mijn hoofd en in mijn lichaam te komen, en zowel fysiek als mentaal fluïde te blijven.
Als ik op straat in een intimiderende situatie belandde, gaf me dat niet alleen een naar gevoel, maar liet het me op zo’n moment ook bevriezen. Dat is iets wat me dwars zit, want ik wil mijzelf kunnen verdedigen. Ik weet dat vechten geen oplossing is, maar ik wil me wel kunnen wapenen tegen de negativiteit in de wereld. Ik wil zodanig stevig in mijn schoenen staan dat ik in het moment kan beslissen hoe ik het beste kan handelen. Nu ik een tijdje bij WuDae train, ga ik me hierin steeds sterker voelen. Dat doet ook iets met mijn omgeving. Ik denk dat ik nu iets anders uitstraal, want ik merk dat ik minder met negatieve opmerkingen te maken krijg.
Reizen brengt je verder
Ik ben veel op reis geweest. Toen ik begin 20 was reisde ik naar Namibië, Botswana, Zimbabwe en Zuid-Afrika. Alles was nieuw en bijzonder. Het opende me de ogen voor het moois dat er in de wereld is en waar ik eerder niets vanaf wist. Namibië heeft de grootste indruk op me gemaakt. Het is het mooiste land dat ik ooit heb gezien. Soms stel ik me voor hoe bijzonder het zou zijn om daar ooit mijn laatste rustplek te hebben, als dat met respect voor de cultuur kan. Ik zou onderdeel willen worden van de woestijn daar en de persoon die mij gaat uitstrooien de kans willen geven om al die schoonheid met eigen ogen te kunnen zien.
Door wat mijn reis me bracht, besloot ik de wereld verder te gaan ontdekken. Ik ging onder andere naar de Filipijnen en heb een tijdje in Australië gewoond. Tijdens het reizen werd ik ervan doordrongen hoe belangrijk het is om respectvol met andere mensen om te gaan. Mijn motto is dan ook ‘Be kind’. Als ik terug kon in de tijd zou ik mijn jongere zelf dat motto ook mee willen geven. Daarbij zou ik mijzelf op het hart willen drukken om niet te bang te zijn voor de dingen die ik niet ken.
Vroeger wilde ik heel graag nieuwslezer worden. Dat zag er zo cool en intelligent uit, het leek me een mooi en gerespecteerd beroep. Je moest welbespraakt zijn en mensen zouden tegen je opkijken. Later kwam ik erachter hoeveel je als nieuwslezer moet lezen en hoe hard je moet werken om je in deze wereld te vestigen. Het maakte dat ik mijn doelen bijstelde, al heb ik een tijdje geleden een artistieke performance gedaan waarin ik de rol van nieuwslezer speelde. Het was een hele leuke ervaring, waardoor ik nu toch het gevoel heb dat ik even een nieuwslezer heb kunnen zijn. Dat is genoeg wat mij betreft, ik hoef in de toekomst geen echte nieuwslezer meer te worden.
