Geboortejaar: 1988
Beroep: Informatiemanager
Woonplaats: Den Haag
Een warm welkom
De diversiteit in mensen bij WuDae, maakte dat ik me direct welkom voelde. Het leuke is dat er hier ook veel mensen zijn die Spaans spreken. Mensen uit Colombia, zoals ik, maar ook uit bijvoorbeeld Puerto Rico en andere Spaanssprekende landen, en mensen die Spaans leren en de taal willen oefenen. Ook het feit dat ik het Nederlands nog aan het leren ben is hier geen probleem. Er is veel begrip en zowel de trainers als de leden helpen me hierin.
Doordat mensen zich op hun gemak voelen, gaat iedereen heel respectvol en prettig met elkaar om. Regels zijn impliciet. Het is niet dat je de school binnenkomt en er gelijk een groot bord met gedragsregels hangt, hier begrijp je de regels gevoelsmatig.
Voor mij zijn die omgangsvormen heel belangrijk. Ik heb jarenlang last gehad van een schouderblessure en ben daar ook aan geopereerd. Het was voor mij dus essentieel om veilig en niet te belastend te kunnen trainen. Bij WuDae kan dat. Je volgt je eigen ritme, traint op je eigen niveau en anderen respecteren dat.
Wing Chun is iets wat ik ooit graag helemaal zou willen gaan beheersen. Niet alleen om mijzelf en mijn gezin te kunnen beschermen, maar ook omdat het zo’n mooie sport is. Misschien kan ik het in de toekomst zelfs aan mijn zoontje gaan leren. Dat lijkt me erg leuk.
Alles uit het leven halen
Hoe cliché het ook klinkt, het mooiste moment in mijn leven was de geboorte van mijn zoon. Toen hij net geboren was voelde ik al de drang om het goed te doen. Als hij maar gezond zou zijn, zou alles goed komen. Hij is nu 8 jaar en ik ben ontzettend trots op hem. Met het opgroeien van mijn zoon, merk ik dat ik zelf ook in die crisis terechtkom van mensen tussen de 27 en 40 jaar. Ik merk dat hoe ouder ik word, ik banger word voor dingen waar ik voorheen helemaal niet bang voor was. Het maakt dat ik regelmatig reflecteer. Dan vraag ik me af wat mijn jongere zelf hiervan zou vinden.
Vroeger was ik aardig activistisch. Ik wilde iets betekenen voor anderen, vooral voor de achtergestelden in de maatschappij en hield me bezig met politiek. Nu denk ik wel eens, doe ik wel genoeg? Haal ik alles uit het leven? Er is nog zoveel wat ik zou willen. Mijn politieke interesses zijn er nog en ik wil nog altijd graag van waarde zijn voor de maatschappij waar ik in leef.
Koffie!
Een andere droom is een eigen koffie-imperium opzetten in Europa. We hebben in ons familiebedrijf koffievelden in Colombia gekocht. Dicht bij de plek waar ik ben opgegroeid en 1950 meter boven zeespiegel. Hier hebben we 5000 koffieplanten, waarvan we begin 2026 de eerste oogst hopen te kunnen verkopen. Ook hebben we de nodige machinerie aangeschaft om de koffie direct te kunnen verwerken.
De komende jaren hopen we een netwerk in Europa op te bouwen van plekken waar onze koffie verkocht gaat worden. Als dat goed loopt willen we ook de koffie van omliggende boeren gaan verkopen die nog geen machines hebben om de koffie zelf te kunnen verwerken. Zo creëren we een transparante koffieketen waardoor je straks “specialty coffee“ koopt, waarvan je precies de oorsprong kent. De term specialty coffee staat voor koffie van uitmuntende kwaliteit met een uniek verhaal, geproduceerd met aandacht voor duurzaamheid en een hoogstaande productiemethodiek.
Ik heb al eerder in deze branche gewerkt. Zo’n 10 jaar geleden werkte ik samen met duizenden boeren in Colombia. We verzamelden hun koffie en verkochten dat in ons eigen café in Bogota. Het was een café dat eigendom was van en gerund werd door boeren. Iets unieks. Zo maakte ik kennis met de specialty coffee en die passie heeft me nooit meer helemaal losgelaten.
Levensmotto
Een echt levensmotto heb ik niet, maar er is een Spaanse quote die me altijd bij zal blijven.“Siempre que pude fui todo lo libre que quise. Siempre que quise fui todo lo libre que pude”. Vrij vertaald betekent dit: Wanneer ik maar kon, was ik zo vrij als ik wilde. Wanneer ik maar wilde, was ik zo vrij als ik kon. Het is een tekst die een Baskisch/Galicische punkzanger op zijn grafsteen gegraveerd wil hebben. Het lijken me mooie woorden om naar te leven.
Sinds ik Wing Chun beoefen merk ik dat mijn zelfvertrouwen is gegroeid, waar ik zowel in mijn dagelijks leven als op mijn werk in informatiemanagement veel aan heb. Het maakt dat ik steviger in mijn schoenen sta, minder snel om de verkeerde reden een stap terug doe en duidelijker communiceer wat ik ergens van vind. Ook merk ik dat ik flexibeler ben en een kans makkelijker grijp als die zich voordoet. Los daarvan zorgen de natuurlijke en dynamische bewegingen van Wing Chun ervoor dat ik nu nog maar zelden last heb van mijn schouder.
