
Geboortejaar: 1988
Beroep: Informatiemanager
Woonplaats: Den Haag
Gepassioneerd, loyaal en vreugdevol. Ik ben iemand die zich ergens volledig in kan verliezen. Als ik iets interessant vind, dan lees, luister en kijk ik daar het liefst alles over. Bijna obsessief moet ik eerlijk zeggen. Ik wil dan alles weten wat er over te weten valt. Zo ben ik uiteindelijk ook bij Wing Chun uitgekomen, al was dat met een omweg.
Het begon met de Amerikaanse rapper Stic van Dead Prez, die op dit moment misschien wel een van de invloedrijkste mensen in mijn leven is. Zijn teksten hebben een politieke lading, zetten me aan het denken en staan stil bij zelfbewustzijn en gezondheid. Het is een soort motivational hiphop die gefundeerd is in de dagelijkse realiteit. Hoe meer ik naar zijn muziek luisterde, hoe meer ik ook over hem wilde weten. Ik volgde hem op social media en begon zijn boek te lezen.
Op een gegeven moment las ik bij hem over een boek dat hij aanraadde: Be Water, My Friend, geschreven door Shannon Lee. Dit boek behandelt de leer van Bruce Lee en is geschreven door zijn dochter. In het boek komt ook de vechtkunst Wing Chun aan bod. Aangezien ik zelf als 4 of 5-jarige Kung Fu had gedaan en ik op de universiteit korte periodes martial arts zoals Aikido, Karate en Kung Fu had gevolgd, was ik gelijk geïnteresseerd. Wing Chun kende ik echter nog niet, dus zoals ik dat vaak doe, dook ik er helemaal in. Ik ging op zoek naar plekken waar Wing Chun werd aangeboden in Den Haag en zo kwam ik bij WuDae terecht.
Wat ik heel leuk vind aan WuDae is de manier waarop alles hier wordt aangepakt. Het is zo’n andere sfeer dan je bij sommige andere sportscholen ziet. Want uiteraard ben ik ook in de keuze voor een school veel gaan onderzoeken en lezen om te zien wat de mogelijkheden waren.
Bij WuDae viel het me gelijk op hoe alles hier om de mensen draait in plaats van om de leraren. Humans of Wing Chun is daar een goed voorbeeld van. De leden zijn aan het woord en niet de leraar. Verder wordt er hier veel aandacht besteed aan de uitstraling. Iedereen in hetzelfde WuDae-shirt, de stijl van de kung fu en het interieur van de school, het sprak me allemaal gelijk aan. Eenmaal binnen voor een proefles werd mijn gevoel bevestigd en merkte ik dat ik hier helemaal op mijn plek ben. Ik heb de juiste keuze gemaakt.

De diversiteit in mensen bij WuDae, maakte dat ik me direct welkom voelde. Het leuke is dat er hier ook veel mensen zijn die Spaans spreken. Mensen uit Colombia, zoals ik, maar ook uit bijvoorbeeld Puerto Rico en andere Spaanssprekende landen, en mensen die Spaans leren en de taal willen oefenen. Ook het feit dat ik het Nederlands nog aan het leren ben is hier geen probleem. Er is veel begrip en zowel de trainers als de leden helpen me hierin.
Doordat mensen zich op hun gemak voelen, gaat iedereen heel respectvol en prettig met elkaar om. Regels zijn impliciet. Het is niet dat je de school binnenkomt en er gelijk een groot bord met gedragsregels hangt, hier begrijp je de regels gevoelsmatig.
Voor mij zijn die omgangsvormen heel belangrijk. Ik heb jarenlang last gehad van een schouderblessure en ben daar ook aan geopereerd. Het was voor mij dus essentieel om veilig en niet te belastend te kunnen trainen. Bij WuDae kan dat. Je volgt je eigen ritme, traint op je eigen niveau en anderen respecteren dat.
Een andere reden dat ik voor WuDae heb gekozen is de flexibiliteit die je hier hebt om te trainen. Er zijn dagelijks zoveel verschillende lessen en je kunt zelf kijken wanneer het voor jou het beste uitkomt. Ik probeer nu zelf twee keer per week Wing Chun te trainen en als ik tijd heb voeg ik daar nog een extra training aan toe. In ieder geval de Impact-les op dinsdag en donderdag en soms de Kettlebell training op zaterdag.
Zelf heb ik een voorkeur voor de langere lessen qua tijdsduur. Het geeft me de ruimte om een beweging echt eigen te maken. Bij de kortere lessen heb ik ook wel eens het gevoel dat ik iets net onder de knie heb en de les dan alweer voorbij is. Toch vind ik het ook heel fijn om juist die lessen te kunnen volgen als ik minder tijd heb en zo wel mijn vaardigheden bij te kunnen houden. Ik noem het voor mijzelf ook wel eens ‘onderhoudslessen’. Ook het sparren vind ik heel leuk tijdens de Impact-lessen. Het geeft me de kans om wat ik leerde in de praktijk te brengen. Ik denk ook dat dit heel belangrijk is, want dit zal me bijblijven als er een situatie ontstaat waarin ik mijzelf of mijn gezin moet verdedigen.
Wing Chun is iets wat ik ooit graag helemaal zou willen gaan beheersen. Niet alleen om mijzelf en mijn gezin te kunnen beschermen, maar ook omdat het zo’n mooie sport is. Misschien kan ik het in de toekomst zelfs aan mijn zoontje gaan leren. Dat lijkt me erg leuk.
Hoe cliché het ook klinkt, het mooiste moment in mijn leven was de geboorte van mijn zoon. Toen hij net geboren was voelde ik al de drang om het goed te doen. Als hij maar gezond zou zijn, zou alles goed komen. Hij is nu 8 jaar en ik ben ontzettend trots op hem. Met het opgroeien van mijn zoon, merk ik dat ik zelf ook in die crisis terechtkom van mensen tussen de 27 en 40 jaar. Ik merk dat hoe ouder ik word, ik banger word voor dingen waar ik voorheen helemaal niet bang voor was. Het maakt dat ik regelmatig reflecteer. Dan vraag ik me af wat mijn jongere zelf hiervan zou vinden.
Vroeger was ik aardig activistisch. Ik wilde iets betekenen voor anderen, vooral voor de achtergestelden in de maatschappij en hield me bezig met politiek. Nu denk ik wel eens, doe ik wel genoeg? Haal ik alles uit het leven? Er is nog zoveel wat ik zou willen. Mijn politieke interesses zijn er nog en ik wil nog altijd graag van waarde zijn voor de maatschappij waar ik in leef.

Ik doe bijvoorbeeld graag vrijwilligerswerk. Zo help ik in de gemeenschappelijke tuin Spinozahof en verzorg ik het onderhoud van de duofietsen voor Fietspret voor twee. Zelf fiets ik ook graag, vooral op de racefiets. Ik doe wel mee aan competities zoals in Valkenburg of Amsterdam. We rijden dan rondes van wel 150 kilometer, dat vind ik heerlijk. Daarnaast heb ik het Dutch Language Café helemaal ontdekt. Hier kun je ook bordspelletjes doen en deelnemen aan een pub quiz. En natuurlijk lezen en schrijven, dat doe ik ook graag in mijn vrije tijd.
Binnenkort het vervolg van het interview met Pablo hier te zien!
Tekst en foto’s door: Robine Hillen
Mentaal en fysiek sterker worden… meld je hier nu aan voor een gratis proefles! We zijn 6 dagen per week geopend. Er zijn meer dan 20 Wing Chun-lessen per week (in de ochtend, avond & het weekend), in een eigen school, centraal gelegen in Den Haag. Dankzij persoonlijke aandacht kun je op je eigen niveau aan een gezond, sterk en fit lichaam en geest werken. Klik hier voor meer informatie.